De Christelijke Gemeente van Jehovah’s Getuigen, zoals ze officieel heten, is eind 19e eeuw ontstaan in de VS. Ze geloven in de terugkeer van Jesus Christus op aarde en in het einde der tijden. Hoe ze die twee ideeën precies met elkaar verenigen is mij niet helemaal duidelijk. Ze geloven ook dat zij de enige ‘ware’ religie aanhangen en dat iedereen die geen Jehova’s getuige direct of indirect een aanbidder van Satan de Duivel is. Om nu te zeggen dat het gezellige luitjes zijn, dat gaat een beetje te ver.

Hun fundamentalisme kan in de meest ruime zin omschreven worden als dat zij de Bijbel voor onfeilbaar, historisch correct en beslissend voor alle controversiële kwesties (waarvan men aanneemt dat de Bijbel zich er direct over uitspreekt) houden. Interessant, althans, intrigerend. Want hoe komen ze daar in godsnaam (excuus voor de ongelukkige formulering) bij en hoe kan je daar nu in geloven? Ik, die mijn geloof in ieder geval niet in religie leg, snap daar helemaal geen hout van.

Ik vind het prima dat je ergens in gelooft, maar zodra je mij aan mijn deur persoonlijk komt vertellen dat ik vanwege mijn ongeloof in jouw ding naar de hel ga, dat gaat mij veel te ver. Hoe kan je dat nou denken? Volgens mij zit er niet veel menslievendheid in zo’n gedachte, terwijl dat toch is waar het Christen zijn om draait dacht ik. Maar moet ik daarom zoals de meeste mensen niet met ze in gesprek gaan en hen negeren? Dan zou ik hen in feite net zo rigoureus afwijzen, als zij mij. ‘Vanwege jouw geloofsovertuiging praat ik niet met jou.’ Misschien moet ik juist hén helpen.

Bij eerdere aanbelacties ben ik wel eens met ze in gesprek gegaan hierover en dat was een aparte ervaring. Deze mensen zijn zo onwrikbaar in hun geloof, dat er nergens over valt te discussiëren. Zij zijn er van overtuigd dat ze alle waarheid in pacht hebben, het is net alsof er even een onheilspellend orakel aanwipt. Wat kan ik er dan verder mee? Juist, niks. De afgelopen keer heb ik dan toch maar weer ouderwets vriendelijk geweigerd.

Van cyclOn, de blikken held die alles soepel houdt met een druppel uit zijn magische vinger!

Door zo origineel mogelijk de zin ‘Ik lees mijn FHM het liefst in …’ af te maken kun je een SanDisk CompactFlash Extreme III memorycard van maar liefst 8 gigabyte winnen. Los van het feit dat dit in 2006 kennelijk een best wel mooie prijs was en 8 gigabyte kennelijk nog je van het, het ding is volgens het tijdschrift €375,= waard!

Dezelfde kaart kun je nu, 5 en een half jaar later, online kopen vanaf iets minder dan €40,=, bijna een tiende van de originele prijs dus. Maar wat zegt dit? Dat de ontwikkeling van onze technologie supersnel gaat? In ieder geval dat je beter even kan wachten voordat je het nieuwste van het nieuwste koopt en daar 10 keer teveel voor betaald.

Allereerst deze:

Knap hoor, voor een tekstverwerkingsprogramma, dat je spreektaal kunt herkennen, maar so what? Daarbij, het was niet eens uitgesproken spreektaal. En als je geen suggesties hebt kun je toch beter je mond houden?

Vervolgens deze:

Ja, duuuuhhhh! Ik ben toch ook aan het schrijven? ‘Pas op meneer, u gebruikt hier dus mooi wel schrijftaal, ik, MS Word, zet daar mijn vraagtekens bij, dat u het weet. Ik heb wederom helaas geen suggesties hoe het beter of anders kan.’

En als klap op de vuurpijl:

O, Belgisch Nederlands, o, uhmmm, shit, men wil over het algemeen natuurlijk niet te Belgisch overkomen… Is dit een grap? Als ik Belgisch was geweest had ik me zwaar beledigd gevoeld. Is er ook een Vlaamse versie van Word waarin bij een nogal botte en directe formulering de melding ‘Nederlands Nederlands (geen suggesties)’ af en toe gegeven wordt?

Even kijken wat Wikipedia zegt: Stadspromotie is de strategische promotie van een stad of stadswijk. Beeldbepalende activiteiten die daar plaatsvinden worden dan als voorbeeldfunctie gepromoot. Stadspromotie wordt gebruikt om het imago te veranderen of te versterken; zo kunnen toerisme en migratie van zowel mensen als bedrijven worden bevorderd.

Ok, het is dus meer, maar het enige wat ik er van mee lijk te krijgen zijn die verschrikkelijke slogans. Een paar voorbeelden:

• Gemeente Aalsmeer: De fleurige kant van de Randstad
• Gemeente Amersfoort: Amersfoort, het hart van Nederland zit op de juiste plaats
• Gemeente Dronten: Doe het in Dronten
• Gemeente Weert: Weert investeert

Je vraagt je toch af welke wonderbreinen hier over nagedacht hebben en hoe dit ooit bevorderlijk kan zijn voor het imago van een stad of gemeente. Alsof de verschillende gemeentes allemaal concurrenten van elkaar zijn; ‘gemeente Ulst is veel beter dan gemeente Gendringen!’ Ook provincies, waterschappen en zo’n beetje elke overheidsinstelling doet aan het grapje mee. Spreken we hier van een trend? Ik zou het geloof ik niet erg vinden als het weer over waait.

Volgens mij kun je je als gemeente nog het beste onderscheiden door geen slogan te nemen. En als het dan toch moet kies dan alsjeblieft iets in het ‘Gemeente… : Gewoon geen gelul!’-kader.

Er zijn ook gemeentes waarvan ik op het gebied van marketing iets meer meekrijg dan alleen een slogan, de gemeente Alkmaar bijvoorbeeld. Naast ook weer een gevatte slogan - Alkmaar prachtstad – hebben de ambtenaren van Alkmaar zichzelf in de picture gezet met een heuse lipdub… Owhnee, hoor ik je denken. Oordeel zelf:

Hier kun je overigens een groot gedeelte van alle motto’s en slogans van de overheid vinden. Een selectie van de grappigste/slechtste gemeentes:

• Gemeente Best: Best, beter is er niet
• Gemeente Hilversum: Hilversum, goed bekeken!
• Gemeente Katwijk: daar ga je mee in zee!
• Gemeente Liempde: Liemt bleft trekke (en ‘t zuigt ook nog, ohhh)
• Gemeente Schouwen-Duiveland: Aantrekkelijk, welgevormd en kerngezond
• Gemeente St. Anthonis: 10.000 bunder landelijk schoon
• Gemeente Ulft: Verrassend Veelzijdig
• Gemeente Veldhoven: Veldhoven Verrassend Veelzijdig
• Gemeente Venray: Venray Verrassend Veelzijdig
• Gemeente Vlissingen: Bruisend als de branding
• Gemeente Zeist: De middenstip van Nederland (want de KNVB zit daar?)

Echt afluisteren is het trouwens niet, je hoeft er amper moeite voor te doen. Alsof mensen graag willen dat jij het hoort hoe ze het afgelopen weekend weer een straatpizza hebben gelegd, dat ze waarschijnlijk 3 minuten later bij hun belangrijke afspraak zijn en dat hun moeder een voetwrat heeft.

Hebben wij een collectief gebrek aan aandacht of iets dergelijks? Schijnbaar onbewust lijkt iedereen het wel te doen. Of leven we zo dicht op elkaar dat we nooit meer ergens de privacy kunnen vinden om je zaken te bespreken. Misschien gewoon verveling? Kennelijk maakt ‘ons’ het in ieder geval niet meer uit als ons privéleven zomaar op straat komt te liggen. Dat was vroeger toch niet zo? En dat terwijl privacybescherming tegenwoordig zo’n hot topic is. We spreken onszelf letterlijk tegen. Maar prima hoor, ik luister wel, kom maar door met die realitysoap van je.

Van het weekend zat er stelletje voor me waarvan het meisje mij duidelijk maakte dat ze het zo balen vond dat de jackpot van de Postcode Loterij in een bejaardenhuis was gevallen. Zuchtend vervolgde zij: ‘dan wordt zo meteen weer alles aan Afrika uitgegeven…’.   Dat is toch ongelofelijk, hoe kun je dat nou zeggen? Politici zouden wat vaker anoniem in de trein moeten gaan zitten, daar krijg je prima door wat er in ons land speelt en wat de algemene opinie is. Ik blijf er maar gewoon om lachen.

• een verjaardagskalender aanleggen zodat ik nooit meer iemands verjaardag vergeet
• meer dingen zelf maken ipv uit een pakkie
• minder vleesch en meer visch eten
• meer kopen bij de Turk ipv bij de AH
• meer sporten
• kritischer zijn op alles, meer vragen stellen, beter kijken
• minder zeiken en (nog) meer genieten van het leven, pffff
• mezelf inzetten voor goede doelen
• attenter en aardiger zijn voor mensen
• geen voornemens voor 2013 maken, die ik toch niet waar kan maken…

Dat er in 2012 maar flink op los gefnuikt mag gaan worden!